അരണ്ടവെളിച്ചം
(കുട്ടിക്കഥകൾ) രാത്രി, സമയം ഏഴരമണി. ആറുവയസ്സുകാരൻ പീയൂഷിന് എന്തോ ഒരു അസ്വാസ്ഥ്യംപോലെ. അന്നു നേരത്തേയുറങ്ങി. സ്വപ്നംകണ്ടിട്ടോയെന്തോ പെട്ടന്നു ഞെട്ടിയുണർന്നു കരയാൻ തുടങ്ങി, “ഭൂതം…! ഭൂ…തം!” എന്നുച്ചത്തിൽ കരഞ്ഞുവിളിച്ചു. “മോൻ സ്വപ്നം കണ്ടതാ. ഭൂതമോ? അങ്ങനെയൊന്നുമൊരു സാധനവുമില്ല,” അമ്മ, വൃന്ദ മനസ്സിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. “ഉണ്ട്, ആന്റി പറഞ്ഞു അതു വേറേവേറേ ‘ഷേപ്പിൽ’ വരുമെന്ന്.” പീയൂഷിന് ഉച്ചവരെയേസ്കൂളുള്ളു. ജോലിക്കാരായ മാതാപിതാക്കൾ ആ അഞ്ചുവയസ്സുകാരനെ നോക്കാൻ പത്മാവതിയെന്ന സഹായിയെ സ്ഥിരം നിറുത്തിയിരുന്നു.ചിലദിവസങ്ങളിൽ അച്ഛനമ്മമാർ വരാൻ വൈകാറുണ്ട്. സഹായി പലതും പറഞ്ഞു കുട്ടിയെ ഭയപ്പെടുത്തി ഉറക്കുമായിരുന്നു. പേടിപ്പെടുത്താൻ അവർ പല ഉപായങ്ങളും പ്രയോഗിച്ചിരുന്നു. ഭൂതം, യക്ഷി, മറുത,പാമ്പ്, കള്ളൻ ഒക്കെ അവയിൽ ചിലത്. പട്ടി,പൂച്ച, എലിയെന്നിവയുടെ രൂപത്തിൽ വന്നുശരീരം വലുതാകും, ചിലപ്പോൾ മനുഷ്യരൂപമായിവന്ന് കുട്ടികളെ പിടിക്കുമെന്നൊക്കെ അഭിനയിച്ചു പറഞ്ഞുകേൾപ്പിച്ചിരുന്നു. സി.സി.ക്യാമറ വച്ചുട്ടുള്ളതുകൊണ്ട് മർദ്ദനം, ശകാരം തുടങ്ങിയ അഭ്യാസങ്ങൾ...